Genomineerden Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie 2017

Genomineerden Louis Hartlooper Prijs voor de Beste Filmpublicatie 2017

(in alfabetische volgorde)

Dick Maas - ’Buurman, wat doet u nu?’ Films maken in Nederland.  Parachute Pictures, 2017

Van de gerenommeerde filmmaker Dick Maas verschijnt nu het boek: “Buurman, wat doet u nu?” De ondertitel is Films maken in Nederland, Tips, Trucks, Anekdotes, Roddel & Achterklap.

Dick Maas heeft humor, kan goed vertellen, en is trots op zijn werk. Met veel tekeningen en foto’s laat hij zien hoe zijn films zijn gemaakt. Alle facetten van het filmproces worden behandeld: scenario, financiering, crew, cast, locaties, planning, de opnames, de montage en de uitbreng. Dick Maas gaat er prat op dat zijn films geen boodschap hebben. “Boodschappen doe je bij Albert Heijn” heeft Dick dan ook op de erg volle cover gezet. En ook al heeft hij rancune en teleurstelling niet uit zijn handboek voor de filmmaker geweerd, spat zijn liefde voor film en filmmaken er vanaf.

PLOT, het Magazine over Scenarioschrijven (www.plotmagazine.nl)

PLOT is een vakblad dat overgestapt is van print en abonnementen naar online verspreiding. Het is een volwaardig maandelijks E-zine met een gevarieerde inhoud van long reads, kort nieuws, columns en een redactioneel. De teksten geven een verdieping bij de actualiteit van de Nederlandse filmcultuur, met name door middel van de uitvoerige interviews met spraakmakende Nederlandse en internationale filmmakers die in het nieuws staan (in 2017 onder andere Martin Koolhoven, Bela Tarr). Ook de berichtgeving over specifiek vakgerichte onderwerpen zoals auteursrechten zijn behartenswaardig voor de buitenwacht. De vijfkoppige redactie stelt zich ten doel “een eigen licht te werpen op nieuws en trends in de film- en televisiewereld”. Het tijdschrift is een uitgave van de belangenvereniging Netwerk Scenarioschrijvers, maar deze publicatie heeft ook een duidelijke reikwijdte buiten de eigen kring. 

Joyce Roodnat - Hee… zie je dat!? - De films van Ed van der Elsken. Uitgeverij Rubinstein, 2017  

Ed van der Elsken (1925-1990) gaf niet alleen met zijn befaamde foto’s een zeer persoonlijke kijk op de wereld om zich heen, maar ook door zijn films. In ‘Hee… zie je dat!?’ bekijkt journaliste Joyce Roodnat met bewondering acht van zijn meest autobiografische films opnieuw en probeert te ontrafelen wat deze films zo bijzonder maakt. Ze laat zien hoe Van der Elsken zijn filmvorm vindt: een eigen stijl en een inhoud die niet persoonlijk genoeg kan zijn. Dit wordt geïllustreerd door vele filmstills die worden vergeleken met een aantal van Van der Elskens beste foto’s. De besproken films zijn, met een aantal andere, in het boek opgenomen op drie dvd’s.

Hans Schoots - Ivenspolitiek, 50 jaar speculeren op Nederlands schuldgevoel. SPP, 2016

In 67 bladzijden schrijft Schoots een update van zijn roemruchte Ivensbiografie Gevaarlijk leven (1995, gratis te downloaden). Deze biografie, tevens te lezen als een politieke geschiedschrijving van de 20ste eeuw, belichtte nauwgezet de volgens Schoots dubieuze rol van de filmmaker daarin, en heeft bij velen de ogen geopend over de werkelijke Ivens in zijn zelf gecreëerde werkelijkheid.

Schoots was echter nog niet klaar met Ivens. In het ‘pamflet’ Ivenspolitiek beschrijft hij de rol van de Nederlandse overheid in de rehabilitatie van Ivens. “Geen enkele andere Nederlandse kunstenaar heeft zoveel van Den Haag gedaan gekregen door te eisen, te klagen, boos te worden, voorwaarden te stellen of een uitzonderingspositie te eisen”, aldus Schoots. “Dit is de geschiedenis van een verdwazing”. Zelfs na zijn dood in 1989 ging dit verder, gesubsidieerd door de overheid kon Ivens’ internationale imago worden opgepoetst.

André Stufkens - Redder van de tiende muze. Jan de Vaal en het Nederlands Filmmuseum 1946-1987. Uitgeverij IJzer, 2016

In 1946, in een tijd dat er vrijwel geen belangstelling was voor het filmisch cultureel erfgoed, wordt  het Nederlands Historisch Film Archief opgericht, vanaf 1952 het Nederlands Filmmuseum, met Jan de Vaal als directeur. In de veertig jaar tot zijn afscheid in 1987 verzamelt de Vaal met grote ijver een enorme hoeveelheid Nederlandse en buitenlandse films, filmfoto’s, filmaffiches, documenten en apparaten. Eerst in het Stedelijk Museum en later in het Vondelpark paviljoen vertoont De Vaal films uit de uitdijende collectie. In ‘Redder van de tiende muze’ beschrijft André Stufkens de grote betekenis die De Vaal heeft gehad voor het verzamelen en bewaren van het filmisch cultureel erfgoed. Het mooi vormgegeven boek is rijk geïllustreerd met foto’s van De Vaals leven en werk, maar ook met vele affiches en foto’s uit de collectie van het Filmmuseum.