2017: Joyce Roodnat

21 september 2017

Foto Joyce Roodnat met oorkonde 50pr.jpg“In het boek bekijkt journaliste Joyce Roodnat met bewondering acht van zijn meest autobiografische films opnieuw en probeert te ontrafelen wat deze films zo bijzonder maakt. Haar teksten maken dat je zin krijgt de films te gaan zien, of herzien, en dat kan ook want er worden drie DVD’s met werk van Van der Elsken bijgeleverd. Het boek is een waar monument voor Ed van der Elsken. (…)

De Louis Hartlooper Prijs [bestaat o.a.] uit een Zwarte Spiegel… al even mysterieus als het genootschap dat de prijs uitreikt.

Gevraagd naar het waarom van deze zwarte spiegel is de jury verteld dat (…) de zwarte spiegel ook ingezet [werd] door schilders als Gauguin, Van Gogh en Renoir die ontdekten dat wanneer men een tijdje in een zwarte spiegel kijkt, langzaam alle kleur van het netvlies verdwijnt en dat, wanneer men daarna zijn blik weer op de omgeving richt, kleuren weer als nieuw en in alle hevigheid worden waargenomen. Het geeft de overweldigende indruk iets dat men al kent te zien alsof het voor het eerst aanschouwd wordt en dat is precies wat de winnaar van de Louis Hartlooper Prijs van dit jaar met haar teksten heeft weten te bereiken.”

Over Joyce Roodnat

Joyce Roodnat (Amsterdam, 21-12-1955) schrijft sinds 1981 in NRC, aanvankelijk vooral over film. Ze werd in dienst genomen als filmcritica. In 1993 verruilde ze de filmkritiek voor de theaterkritiek. Ze leidde de kunstpagina en het Cultureel Supplement van die krant (1995-2005). Nu werkt ze er als commentator en beschrijft ze elke donderdag in een column haar avonturen met kunst en cultuur. Ze schreef twee romans, vier wandelboeken, de stijlgids ‘Een kwestie van lef’ en twee essaybundels. Daarnaast (en meestal ook daarin) bleef ze altijd over film schrijven, van Hollywood tot Holland, met essays en interviews. Haar specialisme is de Italiaanse cinema. Haar liefde ligt bij de Europese cinema - voor een 12-delige serie daarover in 2005 werd ze bekroond met de eerste Louis Hartlooper Prijs.

Lees meer...

2016: Patricia Pisters

22 september 2016

Filming for the Future. The Work of Louis van Gasteren, Amsterdam University Press, 2015

 
Patricia Pisters 1_50procent.jpgJe zou denken dat over Louis van Gasteren, door velen beschouwd als Nederlands belangrijkste film
maker sinds decennia (tevens gekend querulant), al vele boeken/studies zouden zijn verschenen. Pas nu (vlak voor zijn dood, oh ironie) verschijnt een prachtig eerbetoon aan deze veelzijdige kunstenaar. Door een intelligente indeling en interessante analyses van het zeer uiteenlopende werk heeft de schrijfster een buitengewoon helder en toegankelijk boek geschreven. Een boek waarbij drie dvd’s zijn bijgevoegd, zodat de gelezen theoretische uitleg voor een substantieel deel ook visueel getoetst kan worden. Zoals het hoort bij een filmboek, maar helaas veel te weinig gebeurt. Ook de zeer complete overzichten van feitelijke informatie als bijvoorbeeld- filmografie - bibliografie- beeldende kunst en noten, maken dit boek tot een absolute aanrader. Een standaardwerk.

Citaten uit het juryrapport

De uitslag was unaniem, maar kwam beslist niet tot stand zonder pittige discussies. Iedere genomineerde had zo zijn eigen pleitbezorger en gelukkig stonden alle juryleden open voor goed verwoorde argumenten, waardoor er uiteindelijk overeenstemming is bereikt over de winnaar. (...)

(...) Filming for the Future: The Work of Louis van Gasteren is niet alleen een meeslepend relaas van de carrière van de documentairemaker, maar ook een pleidooi voor zijn authentieke, gedurfde en betrokken manier van films maken. Daarom gaat de Louis Hartlooper Prijs van 2016 naar de auteur van dit boek, Patricia Pisters.

Over Patricia Pisters

Patricia Pisters is hoogleraar Media Studies (met specialisatie in Film Studies) aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2015 is ze directeur van het onderzoek van ASCA (Amsterdam School of Cultural Analysis) van de Faculteit der Geesteswetenschappen. Vanaf 2010 tot 2013 was zij voorzitter van de afdeling Mediastudies. Tussen 2011 en 2015 werd ze verkozen tot lid van de stuurgroep van het NECS (European Network for Cinema en Media Studies). Ze is één van de oprichters van de redactie van het NECSUS: European Journal of Media Studies en co-editor (met Bernd Herzogenrath) van de reeks Thinking I Media bij Bloomsbury. Haar onderzoek en onderwijs richt zich op de Filmfilosofie, met name in combinatie met de Neurowetenschappen en politieke implicaties van de hedendaagse transnationale beeldcultuur. Ze schrijft en geeft ook lezingen over klassieke filmauteurs en de Nederlandse filmcultuur.

Lees meer...

2015: Ruud den Drijver

24 september 2015

Circus Bloteman – Biografie van Wim Verstappen, filmpionier uit de West (Stichting Wim Verstappen Scorpio Films, 2014)

Filmregisseur, producent en journalist Ruud den Drijver schreef een monografie over het leven en werk van filmregisseur Wim Verstappen. De omvangrijke biografie is een voorbeeld van oral history, want er werden meer dan 60 personen geïnterviewd of geciteerd. Daarnaast werd uitvoerig bronnenonderzoek gedaan. Het resultaat is een bundeling van persoonlijke herinneringen en anekdotes, vanuit verschillende perspectieven. Wim Verstappen was een markante Nederlandse regisseur, producent, lobbyist, docent en essayist. Het boek documenteert deze veelzijdigheid en vult daarmee een lacune in de literatuur over de Nederlandse film. In het boek wordt ook aandacht besteed aan de befaamde montagetafelanalyses die Verstappen publiceerde in het tijdschrift Skoop (aan de digitalisering van deze teksten wordt momenteel gewerkt).

Citaten uit het juryrapport
(…) De kwaliteit van de vijf boektitels op de shortlist, die door het Louis Hartlooper Genootschap is samengesteld, is bijzonder hoog. (...)
Het boek dat wint, toont zaken die de jury belangrijk vindt en die ook in de andere publicaties aanwezig waren, zij het dus in iets mindere mate.
Het gaat ons om verstand van zaken, creativiteit, inventiviteit, enthousiasme, passie voor film, en kennis waar de hele filmsector van kan leren.
Leren ja, in deze tijd waarin spontaniteit en creativiteit in het filmbedrijf te zeer ondergeschikt worden gemaakt aan regeltjes en procedures.
Dat was in de tijd waarin het winnende boek speelt wel anders…

Lees meer...

2014: Tjeu van den Berk en Marjeet Verbeek

25 september 2014

Het Filmgesprek: woorden aan droombeelden wijden (spiritualiteit van de film). Meinema, 2013


Jean-Luc Godard bestempelde film ooit als de meest religieuze kunstvorm. De didactische, filosofische, wellicht esoterische benadering van ‘het filmkijken’ doet het filmbloed stromen en spreekt letterlijk tot de verbeelding. Bij het kijken naar film ziet iedereen een andere film; onze eigen ideeën over symbolen, mythen, sekse en religie beïnvloeden onze filmbeleving. Deze beleving is afhankelijk van de kwaliteit van ‘het kijken’. Om een mooie ‘kijkervaring’ te ondergaan geeft dit boek werkzame, essayistische handreikingen voor gesprekken over spiritualiteit in film. Het is doordrenkt van liefde voor de filmkunst, niet eenduidig en een pleidooi voor de onbevangenheid. Hierdoor levert dit boek een stimulerende bijdrage aan het denken over cinema en aan de verdieping van de filmcultuur.

Lees meer...

2014: Oeuvreprijs Peter van Bueren

25 september 2014